Saobraćajne gužve, česta zaustavljanja, ubrzavanja i kočenja stvaraju povećano opterećenje na motor, transmisiju, kočnice i oslanjanje. U ovakvim uslovima dolazi do bržeg habanja ključnih sklopova pa vozilo zahtijeva pažljivije i pravovremeno održavanje.
Važnu ulogu ima i kvalitet potrošnih materijala: upotreba neodgovarajućih ili nekvalitetnih tečnosti direktno dovodi do skraćenja radnog vijeka i neplaniranih kvarova.
Fabrički servisni intervali najčešće su prilagođeni prosječnim uslovima eksploatacije. Ipak, sami proizvođači često navode da se u slučaju “teških” uslova rada, u koje gradska vožnja spada, intervali održavanja moraju skratiti i do 1,5-2 puta.
Razlog je jednostavan: motor u gradu rijetko radi u stabilnom režimu, često se pregrijava, dugo radi u leru i redovno se pokreće iznova, što ubrzava degradaciju motornog ulja i ostalih tečnosti, savjetuje specijalizovani sajt Wroom.
U praksi to znači češću zamjenu motornog ulja. Umjesto standardnih 10.000-15.000 kilometara, u gradskim uslovima razumno je pridržavati se intervala od 5.000 do 7.000 kilometara, naročito kod kratkih relacija i dugog stajanja u gužvama.
Važno je uzeti u obzir ne samo pređenu kilometražu, već i stvarno vrijeme rada motora. Kod vozila sa intenzivnom eksploatacijom, poput taksi vozila, klasični servisni periodi često nisu primjenljivi.
Za zaštitu motora u gradskoj vožnji posebno je važno koristiti ulja koja su otporna na pregrijavanje i zagađenje, kao i ona koja zadržavaju svoja svojstva pri čestim hladnim startovima i radu u “start-stop” režimu.
Povećanom habanju u gradu izloženi su i drugi sistemi.
Ulje mjenjača trebalo bi mijenjati u prosjeku na svakih 40.000 do 60.000 kilometara. Kočioni sistem traži redovne kontrole zbog učestalog korišćenja, dok oslanjanje trpi zbog loših kolovoza i zahtijeva povremene detaljne provjere, prenosi b92.
(Vijesti.ba)